“Bunu sağlamak için amigdala ve ilkel akumbensten başka bir şeye ihtiyacınız yoktur. Fakat biz kuyruksuz maymunların beyninde daha fazla şey bulunması gerekir. Bizim beyinlerimiz, ister bilinçli olsun ister bilinçsiz, strateji kurmak, o andaki duygusal talep ve fırsatlarla ilgilenmek, bunu da eski anılara ve mevcut durumun nüanslarına göre yapmak zorundadır, ki bu nüanslar yine OFK'nin komşularıyla bağlantısını beslemeye veya budamaya devam edecektir. İşte insan beyninin böyle çalışması beklenir. OFK, primat beyinindeki en karmaşık yapı olan prefrontal korteksin bodrumu katıdır. Bu rolü doğrultusunda, ham duyguları düşüncelere ve beklentilere dönüştürür, potansiyel sonuçları kıyaslama hazırlığı yapar, bazı sonuçları destekleyip bazılarını reddeder. Ancak bunu yapabilmesi için, korteksteki kendisinden daha gelişkin, tutkudan çok düşünceyle hareket eden komşularının yardımına ihtiyaç duyar. Tutku kısmı onun işididir! Bu düşünme süreci zihinsel geviş getirmeye dönüştüğünde dahi yabancı bir varlığı görür görmez hemen parmağımızı uzatıp "Hastalık!" diye bağıramayız. Burada duygusal riskin çok yüksek olduğunu, birbiriyie yarışan hedeflerin yedek kulübesine alındığını anlamımız gerekir. Zihinsel geviş getirme, sahibi aynı şeyi tekrar tekrar arayıp bulma döngüsüne girdiğinde normal bir beynin tam da yapması gerekeni yapma kasının sonucudur. O şey satranç, tenis veya metamfetamin olabilir; her koşulda, her bir döngüyle birlikte baş döndürür, alternatifleri gölgede bırakır. Güdülenmiş tekrardır bu.”